Gezonde wereld

De Wereldvoedselorganisatie berekende dat de land- en tuinbouw op aarde bijna tweeëneenhalve kilo voedsel per persoon per dag oplevert.
Per wereldbewoner is elke dag beschikbaar: 251 gram tarwe, 250 gram rijst, 284 gram maïs, 61 gram gerst, 71 gram overige granen, 141 gram aardappelen, 166 gram wortel- en knolgewassen, 84 gram soja, 25 gram peulvruchten, 269 gram groenten, 213 gram fruit, 15 gram noten, 76 gram ruwe suiker, 267 gram melk, 45 gram goede olie en 3 gram specerijen (Cijfers FAO, peiljaar 2003).

Toch leiden vele mensen op aarde honger. Wie dit echt tot zich door laat dringen, kan niet anders dan tot de conclusie komen dat er ergens iets heel erg mis gaat.
De industriële landbouw en voedselproductie dragen bij aan dit probleem, aan honger, ziekte en milieuschade; zie de mythes hieronder. Met onze voedselkeuzes hebben wij o.a. invloed op armoede, biodiversiteit, dierenwelzijn en het milieu.

Hieronder staan 6 ‘mythes van de moderne landbouw’, met het commentaar zoals dat onder de titel 'Fatale Oogst' verscheen in het opinietijdschrift Ode, in mei 2003 (nummer 56). Ode besteedde in dit nummer achttien pagina’s aandacht aan voeding. Het artikel werd geschreven door Marco Visscher, en was gebaseerd op het boek ‘Fatal Harvest: The Tragedy of Industrial Agriculture’ van Andrew Kimbrell (red.), verschenen in 2002. Voor meer informatie: www.ode.nl.

Mythe 1:
Industriële landbouw zal honger beëindigen

Nietwaar, want: honger wordt niet veroorzaakt door gebrek aan voedsel, maar door armoede. Sterker nog, industriële landbouw verhoogt de kosten voor boeren, stimuleert het verbouwen van exportgewassen en verdrijft boeren in ontwikkelingslanden van hun land. (Meer...)

Mythe 2:
Industriële voeding is veilig, gezond en voedzaam

Niet waar, want: industriële landbouw laat schadelijke bestrijdingsmiddelen achter in groenten en fruit, maakt boeren en consumenten ziek en voegt antibiotica en groeihormonen toe. Sterker nog, door industriële landbouw nemen voedselveiligheid en voedingswaarde af en nemen ziekten als kanker, hartkwalen en zwaarlijvigheid toe. (Meer...)

Mythe 3:
Industrieel voedsel is goedkoop

Niet waar, want: sociale kosten en de kosten van schade aan milieu en gezondheid worden niet in de prijs doorberekend. Sterker nog, door industrieel voedsel nemen deze kosten aanmerkelijk toe. Zelfs komende generaties zullen nog een prijs voor dit voedsel moeten betalen. (Meer...)

Mythe 4:
Industriële landbouw is efficiënt

Niet waar, want: kleinschalige boerderijen produceren meer landbouwproducten per hectare. Sterker nog, grote boerderijen met minder diversiteit hebben meer technische en chemische toevoegingen nodig. Dat is schadelijk voor het milieu. (Meer...)

Mythe 5:
Industriële voeding biedt meer keuze

Niet waar, want: de supermarkt biedt alleen de illusie van keuze. Sterker nog, de industriële landbouw heeft het tragische einde ingeluid voor duizenden soorten gewassen. Bovendien: wat valt er te kiezen als etiketten niet aangeven welke bestrijdingsmiddelen zijn gebruikt en of ingrediënten genetisch zijn gemanipuleerd? (Meer...)

Mythe 6:
Biotechnologie lost de problemen van de industriële landbouw op

Niet waar, want: biotechnologie biedt geen antwoord op deze problemen. Sterker nog, biotechnologie is slecht nieuws voor hongerbestrijding, voedselveiligheid, biodiversiteit en boeren die zelfvoorzienend willen werken. (Meer...)